به به سلام به دوستای عزیز سمپادی خودم!!!

چطوووووووورین شما؟! خسته ی امتحانا نباشید(می دونم خیلی زود گفتم)

حالتووووووووووووون چیطوره؟! تابستون خوش میییییییی گذره که!؟

می بینم که کارنامه هام بتون دادنووووو حال می کنید! من که کارنامرو دیدم اینطوری شدم

اصلاً و ابداً نمیدونم چی آپ کنم! به قول ترانه   تابستونا هیچ سوژه ای برای آپیدن موجود نمیباشه!

اگه به موضوعات وبلاگ ما رجوع کنین می بینید که یک موضوع اندر آنجا مشاهده میشه که باهاش آشنا نیستید ! اما من میخوام در این پست شما رو با برگی از خاطرات ربیعی  آشنا کنم!
پست هایی با این موضوع رو از دست ندید!

سر کلاس دین و زندگی بودیم و بحث درمورد دوستو تاثیرات دوستو علاقه به دوستو ... بود!
و این که بعضیا در دوستی تا جایی پیش می رن که می خوان شبیه طرف مقابل رفتار کنن!
و خانم ربیعی اینجووووری شروع کرد!!

نوزادی سالم به دنیا میاد و تا دوره ی نوجوانی هم به سلامت زندگی می کرده! تا این که بعد از مدتی یک پاش شروع به لنگیدن می کنه(به طرز فجججییییییییییییییییی) !
مامی و بابی این بنده ی خدا نگران می شن و اونو به دکتر نشون میدن! دکتر اولی میگه این مشکلی نداره و همینطور تا دکتر آخر همین نظرو در مورد پای این بنده خدا داشتند!!!

وقتی بررسی می کنن می بینن که معلم کلاس اول این بیچاره پاش میلنگیده و این بشر خنگول هم از اون تقلید می کرده تا مث اون بشه!!!!

جالب تر از این خاطره فک و فامیلای خانم ربیعی هستن که وقتی تشریف می برن خونشون، شب می خوابن صبح بیدار میشن می بینن جوراباشون رو طناب در حال آفتاب گرفتن هستن!!(خدا از این فامیلا به ما بده که بوی گند جورابام همیشه مخل آسایش بچه ها بوده!)

!. در مورد اول به کلاس ما گفتن معلم کلاس اول و به 102 یی ها گته کلاس دوم!

!!.ریاضی شدم 16.5 و معدلم الحمدلله بالای 19 شد (کفو برو تو کارش(

!!!. اونطور که میگن بن مضارع خفتن خف بوده نه خسب(اما من مطمئنم خسبه)

!!!!. یه موضوع بدین واسه آپ بعدی!

!!!!!. از بروبچی که اردوی تهران بودن دعوت میشه خاطراتشونو میل(ایمیل منظورمه برنداری کاغذ بجوییی)کنن تا به اسم خودشون بزنیم تو وبلاگ!

با تشکر از همراهی شما!

دینگ دینگ